Ég er búinn að flytja bloggið mitt. Fann miklu sniðugra blogg. Nýja bloggið er á http://johannp.blog.is/blog/johannp/

...þegar þið lesið þessa grein http://b2.is/?sida=tengill&id=259636. Yngsta móðir heims var 5 ára þegar hún eignaðist barn. Ég hryllir við tilhugsuninni að einhver karlmaður hafi getið barn með öðru barni. Það er náttúrulega bara skelfilegt.

Ég var í Slysavarnaskóla Sjómanna alla síðast liðna viku. Námskeiðið var svo sem ágætt en hápunkurinn tók ekki nema 30 sekúndur og það var að vera hífður upp í þyrlu úr sjó úti á Faxaflóa. Þó svo að margt á námskeiðinu hefði verið hrútleiðinlegt þá er rosalega mikilvægt að kunna þetta. Eftirá er ég alla vega feginn að hafa farið á námskeiðið áður en ég skráðist á skip sem vélstjóri, eins og lög gera ráð fyrir. Því að jafn einfalt verk eins og að fara í flotgalla og yfirgefa skip í gúmmíbjörgunarbát getur nefninlega orðið rosalega flókið ef maður kann ekki réttu handtökin. Þar geta nokkrar mínútur skilið milli feigs og ófeigs og rétt handtök því lykilatriði.

En aftur að þyrlunni, það var sem sagt það síðasta sem við gerðum á námskeiðinu það er verklæg æfing í móttöku þyrlu. Við vorum sem sagt þjálfaðir í að taka á móti sigmanni, börum, vera hífðir af skipi, vera hífðir úr gúmmíbjörgunarbát og vera hífðir úr sjó. Okkur var skipt upp og mitt hlutverk var að vera hífður úr sjó. Og þetta var rosaleg upplifun. Maður heyrir ekki sínar eigin hugsanir hávaðinn er svo mikill. Þyrlan þeytir sjónum í allar áttir(enda er þetta líka bara ofvaxinn rjómaþeytari) þannig að það sem áður var sléttur sjór, verður úfinn. Þar að auki þeytist sjór upp í loftið þannig að maður sér nánast ekkert heldur. Svo kemur sigmaðurinn og á einhverjum sekúndum rífur hann í mann með annarri, setur lykkjuna utan um mann með hinni og áður en maður veit af er manni rykkt úr sjónum. Þyrlan hangir langt fyrir ofan þannig að hæð yfir sjó er eins er álíka og hæð á heilli blokk. Og þegar maður nálgast þyrluna, hávaðinn og vindurinn.  Hífingin tók um það bil 30 sekúndur. Svo þegar í þyrluna er komið heyrist litlu minna en fyrir utan. Það eina sem við strákarnir gátum gert var að gefa hvor öðrum merki um að allt væri í lagi. Öll samtöl voru útilokuð. Inn í þyrlunni titrar allt sem getur titrað. (stelpur engar hugmyndir) Klæðningin titrar og sjálfur finnst manni eins og maður sitji á þvottavél sem er að vinda. . Svo lentum við á Skarfabryggju sem er aðeins utar en Sundahöfn. Þaðan fórum við í slöngubát eða léttabát af Sæbjörgu. Þegar þyrlan fór í loftið feikti hún alls kyns rusli af bryggjunni, meðal annars olíubrúsa sem lenti beint í hausnum á mér.

Mínusinn við námskeiðið var að mér var meinað að fara í reykköfunina. Það orsakaðist af því að ég ropaði út úr mér að ég væri fársjúkur ræfill, haldinn þeim leiðilega kvilla að vera með astma. Sem betur fer var ég ekki einn en það var samt heldur súrt að fá ekki að vera með. Það súrasta var að okkur var okkur astmasjúku aumingjunum var lofað að fá að labba í gegnum gáminn fullum af reyk til þess að sjá með eigin augum hvernig aðstæður eru í t.d. brennandi skipi. Ég sá fyrir mér að það væri gott því að það er t.d. mjög mikil eldhætta í vélarými. Ef það gerist er þar staðsett ákveðinn flóttabúnaður sem gefur vélstjóranum nóg loft til þess að geta forðað sér úr vélarýminu. Þá þarf hann að kafa í gegnum reyk í miklum hita. Þá gæti skipt sköpum að þekkja aðstæður burtséð frá því hvort maður er haldinn astma eða ekki. Maður verður að komast í gegn til þess að lifa af. En það fékk ég ekki og þótti mér það heldur súrt. En jæja það varð því miður ekki við það ráðið og eina sem hægt var að gera var að taka því með æðruleysi.

Skyndihjálparkaflinn á námskeiðinu var(fyrir þann sem kann skyndihjálp) frekar slakur. Ekki nóg með að þetta væri aðeins lauslegur samtíningur af atriðum úr fyrstu hjálpar námskeiðum heldur voru kennd þarna atriði sem að eru beinlíns röng. T.d. á hugtakið lost ekkert skylt við neins konar sálrænt ástand. Menn segja að fólk sem að er ofsahrætt eða hefur orðið fyrir tilfinningarlegu áfalli að það sé í losti. Það er alrangt. Orðið lost lýsir truflunum á blóðflæði í líkamanum. Það er aðeins þrennt sem getur orsakað lost. Það er ef hjartað(eða það sem stýrir hjartanu) klikkar, ef æðarnar víkka út eða ef æð rofnar. Helstu einkenni lost eru örari hjartsláttur, örari öndun, breyting á litarhafti og ef illa fer lækkandi blóðþrýstingur. Sömu einkenni geta komið fram við mikið tilfinningalegt áfall og líkjast því losti en þá er ekki um lost að ræða ef enginn truflun verður á blóðflæði. Ef einkenni losts koma fram við tilfinningalegt áfall köllum við það acute stress reacton eða nánar tiltekið driftaugakerfisviðbrögð. Þannig sjúkling myndum við ekki flytja með hraði á sjúkrahús. Það er nefninlega engin ástæða til þess ef blóðrásarkerfi sem og önnur kerfi líkamans starfa eðlilega og að hann er ekki með neina alvarlega áverka. Svo var einnig kennd aðferð til þess að útiloka hryggáverka. Yfirleitt er eina leiðin til þess að útiloka hryggáverka er einfaldlega röntgenmynd. Hins vegar er til aðferð sem læknar og aðrir sem hafa fengið sérstaka þjálfun í að beita þessari aðferð mega nota. Hún byggist m.a. á hreyfigetu og tilfinningu fyrir snertingu. Ég hef m.a. fengið þessa þjálfun. Á þessu námskeiði var þessi aðferð útskýrð á nokkrum mínútum, ekkert æfð og það vantaði snertiþáttinn inn í aðferðina. Það er mjög varasamt því að ef fólk á að standast þetta próf má engu sleppa. Því er mjög hæpið að sjómenn sem hafa fengið enga þjálfun og sáralitla vitneskjum um þetta próf fari að beita því úti á sjó. Þar fyrir utan mega þeir það ekki því að þeir einu sem mega beita þessu prófi eru læknar, sjúkraflutningamenn og fólk sem hefur verið þjálfað í að beita því rétt.

Ég held að mér sé gersamlega ómögulegt að sofa vel án Ingibjargar, yndislegu, elskulegu og frábæru konunnar minnar sem ég elska alveg rosalega mikið. Fyrst þegar reyndi á það, þá svaf ég bara ekki. Bara alls ekki neitt fyrstu sólarhringana. Núna tveimur árum síðar næ ég að sofa svona 4 tíma á nóttu þó svo að ég vakni alla daga klukkan hálf sjö og kem ekki heim fyrr en að ganga sex um kvöldið. Ég er pínu sorglegur er það ekki. En alla vega á næstunni mun ég njóta þess innilega að sofa við hlið minnar heitt elskuðu. Ég er pínu sorglegur er það ekki?

Hefur einhver tekið eftir auglýsingum frá Toyota. Það læðist að manni sá grunur að verið sé að blekkja sjónvarpsáhorfendur. Í alvöru talað, halda þessir menn að við séum fífl eða hvað? Toyota Auris fellur til jarðar úr loftsteini, fíll stígur út úr Toyota Yaris... bíl sem ekki getur rúmað venjulega fjölskyldu og Toyota Rav 4 keyrum á flughálu dekki á flutningaskipi án þess að renna útbyrðis. Hefur einhver reynt að standa á dekki á skipi í haugasjó? Þá helst maður ekki kyrr án þess að halda sér og hlutir haldast ekki kyrrir án þess að vera bundir niður.

Ég veit ekki hvurs lags fífl kaupir sér bíl af því að hann sér fíl stíga út úr bílnum. Eða trúir því að bílar hrapi til jarðar úr loftsteinum. Af hverju er ekki sýnt fram á t.d. að bíllinn bili lítið eða hann sé ódýr í rekstri? Það svona hlutir sem raunverulega skipta máli þegar bílar eru keyptir.

En annars, fór heim um síðustu helgi vegna þess að mamma átti afmæli og foreldrar mínir áttu brúðkaupsafmæli. Það eru víst 25 ár síðan að þau gengu í hjónaband. Og fimm mánuðum síðar fæddist ég. Það er þess vegna sem ég held að þau hafi gengið í hjónaband, vegna þess að það var alveg fullt starf að ala mig upp. Er bara ekki á nokkurn einn mann leggjandi þurfa að siða mig til. Þau gengu tvö í verkið og þið sjáið hvernig tókst til. En það er svo sem ekki hægt að kenna þeim um það. Ég er bara svona.

Fór líka í próf í Efnisfræði málmiðnaða í dag. Ef ég fæ lágt í prófinu þá vil ég kenna svitalykt af yngri nemendum um. Hvernig er það ætli þessi kvikindi þrífi sig aldrei? Ég veit ekki af hve mörgum svitalyktin var en það var nóg til þess að lyktin í stofunni var ógeðsleg. Ég mælist til þess að (h)eldri nemar vélstjórnar taki sig til og smúli(spúli) kvikindin.

Í dag gerðist sá merkilegi atburður að maður með 6% kjósenda í Reykjavík á bak við sig, felldi meirihlutann og myndaði nýjan meirihluta í borginni. Það sem að er enn merkilegra er að fulltrúi Frjálslyndra í nýja meirihlutanum er ekki í Frjálslynda flokknum. Lýðræðið er svo skrítið. Mér sínist, með þessari skipan mála hafi Björn Ingi Hrafnsson tekið sér einræðisvald í borginni. Hann einn ræður því hvort Sjálfstæðismenn eru við völd eða einhverjir aðrir. Annars samdi ég níðræðu um Björn Inga Hrafsson á http://johannp.blog.is/blog/johannp/. Þar hafði ég stór orð um manninn og átti hann allt þetta og meira skilið.

Svo er ég á leiðinni suður aftur. Ég verð í Slysavarnaskóla Sjómanna alla næstu viku. Þetta verður þá þriðja ferðin suður á einum mánuði. Ég held að meira að segja bíllinn sé farinn að kunna leiðina utan að og sé orðinn hundleiður á að keyra þessa leið. 

http://69.is/openlink.php?id=85829 Þetta er grein sem birtist í íslensku tímariti þar sem að er kennt að flá kött. Mér er alveg sama hvort að um er að ræða kött, hund eða önnur heimilsdýr, þetta er aðeins of mikið. Sumir gætu sagt að við borðum naut, kindur og önnur dýr en á íslandi eru kettir og hundar heimilisdýr og þar af leiðandi ekki étnir. Mér er alveg sama hvort þetta er grín eða ekki, mér finnst siðferði ritstjórnar þessa timarits á mjög lágu plani. Og ef þetta er grín þá er húmorinn á frekar lágu plani líka.

Það er 4. október.... OG ÞAÐ ER VERIÐ AÐ AUGLÝSA JÓLAÚTSÖLU Í LEIKBÆ. JÓLAÚTSÖLU !!!!Það er focking október. Hvenær ætlar fólk í þessu blessaða landi okkar að leyfa jólunum bara að koma í desember? Hvað liggur svona rosalega á að halda upp á jólin. Eða eru jólin orðin bara léleg afsökun búðareigenda til þess að fá landann til þess að eyða, langt um efni fram, hálft árið. Hvað er orðið af sumarútsölum, haustútsölum, vetrarútsölum og svo framvegis? Eru þessar afsakanir ekki lengur gildar. Verða búðareigendur að nota jólin sem afsökun til þess að ræna peningum af landanum? Þegar ég ræð yfir þessu landi í samvinnu við vin minn Loðfýl no.1 þá verður orðið jól bannað frá 6. janúar til 30. nóvember. Jólin byrja í desember, nánar tiltekið 24. desember. Og þau standa fram að þrettándanum sem að er 6. janúar.

.... þannig að ég helti upp á kaffi, lagðist í sófann og beið eftir að kaffið yrði tilbúið....

... kaffið varð tilbúið, þannig að ég hendi af mér sænginni og þá valt perlubox og perlur um allt stofugólf, og þegar ég ætlaði að færa sófaborðið, til þess að ég gæti fært sófann til þess að ná í perlurnar undan sófanum... þá velti ég einu af ilmkertunum hennar Ingibjarar(já hún átti perlurnar líka) í gólfið svo að það brotnaði...

Þannig að ég reif öll húsgögnin úr stofunni og þreif allt gólfið í leit að glerbrotum og perlum... og endaði á að fara út á svalir því að mér var orðið svo heitt.... með kaffibollann. Og já kaffið var alveg prýðilegt, alveg þess virði.

Gaman gaman.

Á föstudagskvöldið fórum við Elín og Ingibjörg út á smá djamm.Það var rosalega gaman. Ég hef nú aldrei verið það einfaldur að mér hafi fundist ég þurfa neitt að drekka þegar ég er að fara út að skemmta mér en það hefur samt komið mér skemmtilega á óvart hvað það er gaman að djamma edrú. Það er ekkert vesen með að komast heim, maður er nokkuð öruggur um að verða sjálfum sér og öðrum ekki til skammar og líður ekki vítiskvalir daginn eftir og lofar sjálfum sér að drekka aldrei aftur. Þegar maður kemur heim, getur maður farið að sofa eða gera bara hvað sem maður vill. Manni svimar ekki, er ekki ill í hausnum og m.ö.o maður er ekki fullur. Svo getur maður skemmt sér nánast endalaust við það að gera grín að öllu fulla fólkinu. Það eru bara forréttindi þeirra sem að eru edrú.

En svona til þess að hughreysta Sibba þá hefur drukkið djamm líka sína kosti. Eflaust fer það eftir félagskapnum hvort maður djammar edrú eða fær sér aðeins í stóru tánna. Alla vega þangað til að drykkja verður vandamál, þá er frábært að hafa möguleikann á hvoru tveggja.

Á laugardagskvöldið var spilakvöld. Ég held að ég sé kominn nánast með ofnæmi fyrir spilum sem inniheldur orðið Trivial. Ok ég hef gaman af því að spila en þegar maður veit svar við c.a. 5% af spurningunum þá er erfitt að halda einbeitningu. Það sem mér finnst vanta í Trivial Persuit eru valmöguleikar. Ok maður getur giskað ef maður hefur einhverja hugmynd um það sem verið er að spyrja en þegar maður hefur aldrei heyrt um eitthvað er það bara hreinlega ekki hægt. Ef maður hefur nokkra valmöguleika þá eiga vitleysingar eins og ég einhvern smá séns. En þá yrði spilið kanski of auðvelt fyrir alla ofvitana í kringum mig og gildir þá einu hvort um er að ræða venjulega spilið eða Disney útgáfuna af því. Á laugardaginn gerði ég mig sekann um tímabundið áhugaleysi. Skamm ég.  Ljái mér það hver sem vill en á þeim tímapunkti var spilið búið að taka rúma 2 tíma og kominn alla vega 30 mín. síðan ég vissi eitthvað um einhverja spurningu í spilinu. Það má segja að á þeim tímapunkti hafi ég notið félagsskaparins mun meira en spilsins. Sennilega er þetta samt ekki rétta hugarfarið þegar maður er að spila. Maður fullur af þreytu blandað með einbeitningarleysi og áhugaleysi er sennilega ekki mjög skemmtilegur félagskapur. Sennilega eiga allir þeir sem voru að spila við mig inni afsökunarbeiðni. Sorry. En hvort sem þið trúið því eða ekki þá skemmti ég mér samt vel, þökk sé skemmtilegum félagsskap.

Er öfund ekki ein af höfuðsyndunum? Ég held það. Á sunnudaginn varð ég gripinn þvílíkri öfund út í Elínu, vinkonu mína. Í fyrsta lagi var hún að vinna verkefni í véltækni, sem að ég var búinn að skila og hún var að vinna það helmingi betur en ég. Ég öfundað hana svo af því að vinna það svona vel og að ég væri búinn að skila að ég gat varla einbeitt mér að því að læra. Og svo langar mig að komast á sjóinn. Elín fór í sumar..... og mig langur svo líka. Þegar ég var lítill elti, þegar pabbi var "slippari" elti ég hann um borð í hvern einasta bát til þess að skoða. Allt fram til tíu ára aldurs var ég viðstaddur nánast hverja einustu löndun úr togara eða loðnubát á Akranesi. Og nú langar mig að fara að vinna sem vélstjóri á sjó sem vélstjóri. Það eina sem heldur aftur af mér er launaöryggið hjá Norðurál. Menn geta haft hvaða skoðun sem er á álverum en það er ekkert á mörgum stöðum sem að maður nær tæplega 300 þús á mánuði án aukavinnu. Og ég er búinn að koma mér það vel fyrir hjá fyrirtækinu að ef ég vil vinnu þá fæ ég vinnu. Og ef ég vil vera á vöktum af því að það er betur launað þá fæ ég að vera á vöktum. Auk þess sem ég hef nánast áskrift af því að leysa pabba minn af þegar ég er í fríum. Nú þegar er ákveðið að ég vinni t.d. aðfangadagsnótt og jóladagsnótt.

Það er svolítð spes þegar ég er að skjóta á "slippara". Þá er ég nefninlega pínulítið að skjóta mig í fótinn. Ég er nefninlega afkvæmi "slippara". Jæja þar fór það.

Þarf tjakk til þess að skipta um ljósaperu í þínum bíl???? Þess þarf í mínum. Trúir þú því ekki? Ég gerði það ekki heldur. Fullur sjálfstraust og fávísi fór ég í það verk að skipta um stöðuljósaperu í framljósunum hjá mér. Ég var búinn að heyra að peran væri fyrir neðan stefnuljósið úti í brettinu og hafði augastað á lítilli lúgu á brettinu og var alveg viss um að peran væri þar. Gallinn á gjöf Njarðar var að loftinntakið fyrir vélina á bílnum var fyrir. Það fékk að fjúka og lúgan sömuleiðis en þar var bara perustæðið fyrir stefnuljósið. Þá fórum við karl faðir minn að skoða málið og þóttust vissir um að stöðuljósið væri þá bara lítil pera fyrir neðan aðalljósið.(sem við héldum að væri bara ein pera fyrir bæði há og lág ljós) En nei, þegar við vormum búnir að skrúfa botninn á ljóskerinu af, rífa forðabúrið fyrir vökvastýrið í burtu, þá komust við að því að þetta var spes pera, bara fyrir háu ljósin. Humpf. Þá var næsta verk bara að rífa ljóskerið úr. En það vildi ekki haggast, og fljótlega komust við að því af hverju. Það var perustæði og tengi sem kom í ljóskerið neðan frá. Ó my god. Þannig að þrautarlendingin var að tjakka bílinn upp, rífa plasthlíf sem er undir bílnum af og teygja mig eins langt og ég gat, skrúfa perustæðið úr og nálgast peruna. Sem betur fer kom í ljós að báðar perurnar voru farnar. Þetta gat alveg eins verið öryggi. En þvílík hönnun á bifreið. Að það skuli þurfa að rífa bílinn til þess að skipta um ljósaperu.

Var heima um síðustu helgi. Það var mikið að gera. Fyrst var náttúrulega að skreppa á smá loðfýla fyllerí. Venju samkvæmt var drukkinn kaptienn Morgan í kók, jafnframt eins og venjulega urðum við sjálfum okkur og öðrum til háborinnar skammar og eins og yfirleitt fórum við á Mörkina. Kapteinninn klikkar aldrei, en Mörkin hefur töluvert dalað. Hvernig er það hvenær verður skemmtanalífið á Akranesi boðlegt fólki á æðra menningarstigi heldur en Pólverjum? Við eða meira ég varð okkur Sibba og Ingibjörgu til skammar þegar hún var svo elskulega að skutla okku um miðja nótt, sjálf komin í rumið út í sjoppu af því að við vorum svangir. Í staðinn var ég svo höfðinglegur að gefa heinni 5 eða 10 franskar. Við(eða ég) létum eins og hálfvitar við stelpuna í sjoppunni og gaf það meðal annars í skyn að hún ætti að sofa hjá vini mínum eða meira að vini mínum langaði til þess að sofa hjá henni. Ég hafði aldrei hitt manneskjuna áður. En svona læt ég þegar ég er drukkinn. Læt eins og meira fífl en venjulega. Það ætti að banna mér að drekka.

Svo hittum við Ingibjörg Kötu og Jóa á laugardagskvöldið. Þar fann ég gríðarlegt þroskaleikfang sem að ég held að sé kallað lótusblómið eða eitthvað svoleiðis. Það er einhvers konar vírathingy með perlum og dóti sem kemur út eins og lótusblóm. Svo er hægt að snúa upp á vírahringina, þrengja þá og snúa þeim við og eitthvað meira. Þar sem ég er alveg gríðarlega handóður maður þá varð ég strax háður þessum hlut og ég er ekki frá því að ég hafi tekið út mörg ár í þroska með þessu dóti. Og ekki veitti af því um daginn fékk ég ásamt vélstjórn eins og hún lagði sig þann stimpil að við værum óþroskaðir karlmenn. Hef ég ásamt öllum hinum á vafalaust þann stimpil skilið. Það er kanski spurning um að dreifa einhverjum svona þroskaleikföngum, svona til þess að vélstjórn þroskist aðeins.

Við Kata og Ingibjörg fórum á geðveikt rólegt kaffihús sem að heitir Uppsalir. Mér leið eins og staðurinn væri bara fyrir okkur og enga aðra. Þjónarnir tveir voru nánast alltaf í augsýn og þau voru eiginlega eina fólkið sem við sáum á staðnum. Að vísu voru tveir aðrir á staðnum en þeir voru bak við vegg þannig að við sáum þá ekki.

Annars var þetta mjög skemmtileg helgi en það var mjög mikið að gera. En það er svona þegar maður ætlar að hitta alla á einni helgi. Þá verður maður smá busy.

Þetta er svona dæmi um einstakling sem virðist hafa eitthvað á móti díselvélum. Í staðinn fyrir að hafa 2000 hestafla díselvél, góðann gír og stýri, þá er hann með 8 250 hestafla utanborðsmótora.

 

 

Alveg er þingmaður Vinstri Grænna Jón Bjarnasson alveg óþoland vitlaus. Hann krefst þess að fólk í byggðum landsins fái raforku keypta á "áltaxta"´án þess að hafa hugmynd um hvað hann er að tala um. Ok látum fólkið hafa raforkuna á sömu kjörum og álverin. Um nákvæma krónutölu er ég ekki alveg viss en um daginn var gefið upp verð milli Orkuveitu Reykjarvíkur og Norðuráls. Það verð var 2,1 króna kílówattstundin. En það er ekki alveg öll sagan. Norðurál þarf að borga fyrir alla þá orku sem það hefur samið um að kaupa óháð því hvort orkan er nýtt af fyrirtækinu eða ekki. Væruð þið til í að borga alltaf sama verð fyrir rafmagnið alveg sama þótt að þið væruð t.d. í útlöndum og lítil sem engin rafmagnsnotkun á heimilinu? Ég held ekki. Svo hækkar og lækkar raforkuverð til Norðuráls eftir álverði í heiminum. Ef að þið fengjuð bónus frá vinnuveitandanum einn daginn fyndist ykkur sanngjarnt að raforkufyrirtækið hækkaði verðið á kílówattstundinni þann mánuðinn. Ég held ekki. Þess vegna held ég að venjulegt fólk sé ekki alveg tilbúið til þess að greiða áltaxta fyrir rafmagnið. En þó svo að 2,1 króna virðist rosalega lítið þá er það í raun ekki. Það fer allt eftir því í hvaða samhengi talan er skoðuð. Álver sem og aðrir stórir orkunotendur kaupa nefninlega svolítið mikið af rafmagninu. Norðurál tekur til dæmis 400 megawött. Það er meira en hálf Kárahnjúkavirkjun. Hver einasta klukkustund kostar því 840 þús. sé miðað við 2,1 kr á kílówattstundina. Það eru rúmar 20 miljónir á sólarhring sem að gera 7358 miljónir á ári. Segiði svo að þetta sé ódýrt? Ef að Reyðarál borgar sama verð fyrir kílówattstundina þá borga þeir t.d. 11037 miljónir á ári eða 11 milljarða.

Eins gott að fá ekki hjartastopp. Ég segi nú ekki annað. Hver skyldi meðal viðbragðs tíminn vera? 1-2 dagar allt eftir því hvað þú ert langt í burtu.

Hvernig getur eitt lítið, saklaust og einfalt skólaverkefni kallað fram það allra versta í manni. Ég er að vinna verkefni með 2 öðrum (Elín og Palli) sem að snýst um það að hanna hlaupakött. Og þetta verkefni fer svo í taugarnar á mér að það liggur við að ég verði pirraður bara við það að heyra orðið hlaupaköttur. Og það að vinna þetta verkefni hefur hreinlega kallað fram allar þær verstu hliðar í mér. Þegar ég er að leysa að er ég oft pirraðu og jafnvel hreinlega dónalegur. Getur eitthvað farið svo rosalega í taugarnar á manni að maður hreinlega breytist í eitthvað félagslegt skrímsli sem er bara ekki húsum hæft? Ég get allavega ekki beðið eftir því að skila þessu verkefni.

Ég bara varð að sýna ykkur þessa sögu.

Það sem fer hér á eftir er spurning sem sett var fram á miðvetrarprófum í efnafræði við University of Washington háskólann. Svar eins nemandans var svo stórkostlegt að prófessorinn ákvað að leyfa öðrum að njóta þess.
Aukaspurning: Gefur helvíti frá sér hita eða tekur helvíti til sín hita.
Flestir nemendur settu niður staðhæfingar og reyndu að sanna niðurstöður sínar með tilvísun í lög Boyles sem segja að gas kólni undir minkandi þrýstingi en hitni undir auknum þrýstingi. En einn nemandi skrifaði eftirfarandi:

Í fyrsta lagi þurfum við vita hvernig massi helvítis breytist í tíma. Þess vegna þurfum við að vita tíðni þess að sálir fari inn í helvíti og tíðni þess að sálir fari úr helvíti.
Ég tel þó að við getum gengið út frá því að ef sál fer einu sinni inn í helvíti þá kemur hún ekki út aftur og þar með sleppi engar sálir úr helvíti.
 Hinsvegar til að áætla hversu margar sálir fara inn í helvíti er rétt að skoða mismunandi trúarbrögð í heiminum í dag.

Flest þessarar trúarbragða halda því fram að ef þú ert ekki hluti af þeirra trú, þá farir þú til helvítis. Þar sem það eru fleiri en ein trúarbrögð í heiminum og þar sem fólk tilheyrir ekki fleiri en einum trúarbrögðum í einu, má ganga útfrá að allar sálir fari til helvítis.
Miðað við tíðni  fæðinga og dauða eins og það er í dag má reikna með að sálum í helvíti fjölgi með ógnarhraða.

Nú skulum við líta á breytinguna á stærð helvítis, því lög Boyles segja að til þess að hiti og þrýstingur í helvíti haldist sá sami, verður stærð helvítis að stækka í samræmi við fjölda sálna sem bætast við.
Þetta gefur okkur tvo möguleika: 1. Ef helvíti er að stækka með minni hraða en tíðni sálna sem bætast við þá hlýtur hiti og þrýsingur að hækka þar allt fer til helvítis. 2. Ef helvíti er að stækka hraðar en aukning sálna sem inn í það fer, þá hlýtur hiti og þrýstingur í helvíti að minnka þar til helvíti frýs. Þannig, hvort er það?

Ef við skoðum staðhæfingu sem Jane bekkjasystir mín setti fram við mig þegar ég var í fyrsta bekk: "Það verður frost í helvíti áður en ég sef hjá þér", og ef tekið er tillit til þess að hún svaf hjá mér í gærkvöldi þá hlýtur númer 2 að vera svarið. Þannig að ég held því fram að helvíti gefi frá sér hita og sé í reynd þegar frosið.

Hin hliðin á þessari tilgátu er að þar sem helvíti er þegar frosið og taki ekki við fleiri sálum, þá er eini valkosturinn sá að allar sálir fari til himna og sanni tilvist eilífrar sæluvistar, og það útskýrir að í gærkvöldi sagði Jane hvað eftir annað við mig "Ó guð, Ó guð".

Þessi nemandi var sá eini sem fékk A.

Þá er sumarið búið, og skólinn alveg að fara að byrja. Vegna þess sem á undan er gengið í vinnunni þar sem efni bloggsíðunnar minnar varð að dreifingar, og afþreyingarefni nennti ég ekki að vinna aukalega á verkstæðinu og dreif mig norður. Ég var líka búinn að vera nógu lengi í burtu frá minni heitt elskuðu. (já ég veit við Ingibjörg eigum svolítið bágt)

Venju samkvæmt fæ ég ekki nema örfáar einingar inn í stundatöflu, miklu minna en sótt var um. Venju samkvæmt ætla ég að fara til kennslustjóra til þess að láta breyta stundatöflunni en ég vona að sá óvenjulegi atburður eigi sér stað að ég fái allt það inn sem mig vantar. Ég hef nefninlega tromp í hendi gagnvart kennslustjóra. Ég hef Elínu. Og ef allt virðist vonlaust þá siga ég Elínu á hann. Greyið hann. Hann mun ekki vita hvað á sig stendur veðrið. Nei annars hún ætlar nú bara að hjálpa mér við að raða nýju töflunni saman. (takk Elín) Ég geri ráð fyrir að ég þurfi að tala við Baldvin alveg sjálfur.

Það er búið að fjalla mikið í dag um óheppna konu sem var tekin fyrir ölvunarakstur einhvern tíma í sumar. Hana svíður víst svolítið að hafa verið neydd til þess að gefa þetta þvagsýni. Ég ætla nú ekki að taka afstöðu til þess hvort að um kynferðislegt ofbeldi hafi verið að ræða en ég minnist þess hvað ökukennarinn minn sagði við mig þegar ég var í meiraprófinu. Ef ég væri grunaður um ölvunarakstur og beðinn að pissa í glas þá væri mér bara hollara að pissa í þetta glas. Annars myndu 2 lögreglumenn setjast ofan á mig og læknir þræða legg upp í liminn á mér og ná í þetta sýni. En er þetta ekki einmitt málið. Ef maður sýnir lögreglu mótþróa þá verða afleiðingarnar alvarlegar. Og af hverju bara leiða það í lög að ef heilbrigðistafsmaður er beðinn af lögreglu að taka þvagsýni úr einstaklingi þá eigi hann að gera það með því að svæfa einstaklinginn? Auðvitað er nauðsynlegt að varðveita reisn og frelsi einstaklingsins en ölvunarakstur er svo miklu alvarlegra mál. Þar er um líf eða dauða að ræða. Ég þykist líka viss um að lögreglan hafi í þessu sem og öllum tilfellum mjög góða ástæðu til þess að gruna einstaklinga um ölvunarakstur.

Ég var aðfararnótt föstudags í sakleysi mínu á vélaverkstæði Norðuráls í tölvunni, miður mín yfir því að fólk væri farið að rífast í mér út af einhverju sem ég skrifaði hér á síðunni. Þá lít ég á blaðabunka sem lá við hliðina á tölvunni. Mér til mikillar undurnar kannast ég mjög vel við fyrirsögn sem er prentuð á efsta blaðið. Hún var nefninlega mín eigin.

Þá var einhver búinn að prenta út hverja einustu færslu á bloggsíðunni minni. Nei hættiði nú alveg. Þurfa þessir menn ekkert að vinna? Og svo til þess að toppa þetta alveg að þá höfðu þeir hlaupið með þetta yfir á lagerinn þar sem ákveðinn einstaklingur fór að rífast í mér út af einhverju sem stóð á síðunni. Ég geri mér grein fyrir að um leið og ég skrifa eitthvað sem birtst á netinu geta allir lesið það. Ég hélt samt einhvern vegin í einfeldni minni að það væru fáir aðrir en vinir mínir og fjölskylda sem að skoðuðu þessa síðu. Vinnufélagar mínir virðast hafa googlað nafnið mitt og fundið síðuna. Ok allt í góðu með það en dónaleg komment eru of mikið. Það að prenta allt út af síðunni og hlaupa svo um með það og sýna öllum ja ég hreinlega veit ekki hvað er líka aðeins of mikið. Og það að fara að stoppa mig í vinnunni og rífast við mig um það sem ég skrifa er hreinlega allt of mikið.

Þetta er ástæðan fyrir því að síðan er læst, og hún verður læst allavega út sumarið. Það er hreinlega svo að það sé friður fyrir mig til þess að vinna vinnuna mína.